SUGstato

El UEA-vikio
Revizio de 10:29, 27 Jun. 2010 fare de Amiko1 (Diskuto | kontribuoj) (1 versio)

(malsamoj) ← Antaŭa versio | Rigardi nunan version (malsamoj) | Sekva versio → (malsamoj)
Iri al: navigado, serĉi

stato

REVO: stato


En tia stato esti kapabla je ĉio. Esti en bona stato, bonfarta. Esti en ebria stato. Kaduka, vilaĝa dometo en tia stato, ke necesis deskrapi la malnovan kalkaĵon. Kia estas via civila stato ? Mi naskiĝis je la. Kiel statas, iras la komerco?. La stato de mia sano ne estas bona. Maltrankvilo, anksieco, angoro : tri gradoj de unu sama stato. Peti ekspertizon de medicinistoj pri mensa stato de akuzito.


agordo. antaŭa stato. cirkonstancoj. civila stato. deliri : esti en stato de spirita malordo, interalie kun nekonsekvenca parolado. embaraso : malfacila stato; necerteco (pro okazaĵo aŭ diraĵo). enhavo, enteno. esti en bona kondiĉo por. etato : detala tabelo pri la nuna stato de entrepreno. fart/i. financo : monrimedoj; stato de en- kaj elspezoj;. funkcii, panei. ĝui. humoro, spiritostato, animstato, humoro. inklino, emo. kapabli, povi, preti. kompleksio, konstitucio, temperamento. kondiĉo. kvalito. maniero. militistaro. naturo. okupo. participo : (gramatiko:) adjektivo aŭ adverbo, kiu montras agon aŭ staton en rilato al la priparolata tempo aŭ situacio (en Esperanto kun unu el la sufiksoj: -ant- -at- -int- -it- -ont- -ot-). pozicio. predikato : (gramatiko:) la vorto(j) en propozicio, kiu(j) esprimas agon aŭ staton de la subjekto. profesio. prosperi : esti en bona, sukcesa stato. rango. rezulti : esti la sekvo; esti la fina stato. sieĝostato. situacio. solida, gaza, likva stato. sorto, destino, fato, fatalo, fortuno. sovaĝa : en natura stato. speco de. stabila stato, sanstato, fartostato. stari. statuso. strukturo. subjekto : (gramatiko:) tiu parto de la propozicio, kiu indikas tiun/tion, kiu/kio agas aŭ estas en iu stato; aganto; (ankaŭ:) homo havanta iun malsanon (esplorata de kuracisto); homo farinta iun krimon (esplorata de policisto). substantivo : o-vorto; vorto, en Esperanto ĝenerale kun finaĵo "-o", kiu estas la lingva nomo de io ekzistanta (objekto, planto, besto, homo, ideo.) (ankaŭ la nomoj de agoj, statoj, ecoj.). verbo : vorto, en Esperanto kun unu el la finaĵoj "-i -as -is -os -us -u", prezentanta agon aŭ staton interalie laŭ ĝia loko en tempo (la nomo de la ago aŭ stato estas substantivo). vivi laŭ sia rango. vivkondiĉoj.


bona. farti. merkato. necesa. nova. sama. sana. ŝtato. trankvila.