SUGkonscii

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi

konsci/i

REVO: konscii


Kulpokonscio lin ŝarĝas. Li havas konsciencon, ke la fruktoj de lia laboro neniam pereos. Li konsciis sian senkulpecon, sed ne povis ja elmontri sian pravecon.


animo. aŭtomate, senkonscie, senpripense. Decidi laŭ sia konscienco. distingi : rimarki (vidi) aŭ konscii, ke du aferoj estas malsamaj; difini diferencon inter du aferoj; vidi ion malgraŭ mallumo aŭ ĝena fono; aŭdi ion malgraŭ bruo epilepsio : malsano (ripeta konscio-perdo, konvulsioj) fiera : tre konscia/kontenta pri siaj meritoj kaj faroj Homo kies konscienco estas ŝarĝita de mortigo. humila. konscienco : konscio pri bono kaj malbono, pri tio, kion oni devas fari kaj tio, kion oni devus ne fari konscii : scii mem pri siaj pensoj kaj agoj; bone scii, kia estas la situacio kaj kio estas la sekvoj de agoj kontricio, pento. koro. kulpa : kiu (konscie) faris ion malbonan malica : malbonintenca; nehonesta; konscie malbonfarema memekzameno. memo, mio, egoo. orienti : konstrui ion (preĝejon,...) tiel, ke la antaŭo estas oriente; doni gvidon; orienti sin: eltrovi, kie oni estas kaj al kiu direkto oni iru; orientiĝi: konscii pri la situacio, en kiu oni troviĝas penti, pentofari. psiko : tuto de la konsciaj kaj nekonsciaj spiritaj fenomenoj de homo rimarki : ekkonscii (ke io okazas, ke io estas ia,...) rimorso, memriproĉo. senti : ekhavi per la fingroj, per la haŭto aŭ interne en la korpo impreson doloran aŭ plezuran; ekhavi impreson agrablan aŭ malagrablan; ekhavi impreson ne racie klarigeblan; sin senti ...: laŭ propra konscio esti ... sento, opinio. skrupulo. sveni : (dum mallonga tempo) perdi la konscion kaj la kapablon movi sin


justa. justico. kulpa. moralo. prava. psikologio. scii.